با تو ام ای که نگاهت منو با عشق آشنا کرد ،  تو دلم حرم نفسهات فصل سرما رو فنا کرد

تویی اونکه تو وجودت نیمی از خودم رو دیدیم ،  با حضور عاشقونت به خود خودم رسیدم

با تو شادم با تو مستم  ،  دستتو بذار تو دستم ، بی تو جون میدم به ظلمت ، با تو عشقو می پرستم

گم شدم تو شب چشمات ، تو شدی فانوسه راهم ، تو شدی ماه و ستاره ، تو شب سرد و سیاهم

با حضورت میشه حس کرد ، یه نفس بوی بهارو ، میشه از لبای تو چید ، عطر باغ قصه ها رو

با تو شادم با تو مستم ، دستتو بذار تو دستم ، بی تو جون میدم به ظلمت ، با تو عشقو می پرستم

من مسافری غریبم ، توی جاده ی نگاهت ، که چشام مثله قدمهات  ،  تا  ابد مونده به راهت

باورم کن که فقط تو  ، تویی معنای وجودم ، تو بیا تا غم دوریت ، نره توی تار و پودم

با تو شادم با تو مستم ، دستتو بذار تو دستم ، بی تو جون می دم به ظلمت ، با تو عشقو می پرستم

من هم زیر آن نوشتم: باید صبر کند.

برای بار دوم که از آنجا گذر کردم زیر نوشته ی من کسی نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟

من هم با بی حوصلگی نوشتم: بمیرد بهتر است.

برای بار سوم که از آنجا عبور می کردم. انتظار داشتم زیر

نوشته من نوشته ای باشد.

اما زیر تخته سنگ جوانی را مرده یافتم....

گفتمش: دل ميخري؟!
                 پرسيد چند؟!
گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.
                       خنده کرد و دل ز دستانم ربود
 تا به خود باز آمدم او رفته بود
                دل ز دستش روي خاک افتاده بود
                                   جاي پايش روي دل جا مانده بود

روزي ممكن از نا ممكن پرسيد مكان تو كجايست ؟ ناممكن جواب بگفتا؟ در روياهاي يك ناتوان..........!!!

اگه باديدن من غم تودلت جون مي گيره:ميميرم كه تاابدقلب تو اروم بگيره.اگه بابودن من باغ توديونه ميشه:ميرم امابدون دل بي توديونه ميشه .

اي که گفتي عشق را درمان به هجران کرده اند/کاش ميگفتي که هجران را چه درمان کرده اند