شاگرد از استادش پرسید: عشق چیست؟




استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را



بیاور.



اما هنگام عبور از گندم زار به یاد داشته باش که نمی توانی به



عقب برگردی تا خوشه ای



بچینی.




شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت.



استاد پرسید: چه اوردی؟



و شاگرد با حسرت جواب داد: هیچ!




هر چه جلوتر میرفتم خوشه های پر پشت تری می دیدم و به



امید پیدا کردن



پر پشت ترین تا انتهای گندم زار رفتم.



استاد گفت: عشق یعنی همین!



شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست؟




استاد گفت: به جنگل برو و بلند ترین درخت را بیاور.



اما به خاطر داشته باش که باز هم نمی تونی به عقب برگردی!!



شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت.



استاد از او ماجرا را پرسید و شاگرد در جواب گفت:



به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم انتخاب کردم.



به سبب انکه ترسیدم اگر جلو بروم باز هم دست خالی برگردم.



استاد گفت: ازدواج یعنی همین!